شهباز غفوری

راهنمای بازاستفاده تطبیقی: تبدیل کهنگی به ارزش نویسنده: شهباز غفوری ساختمان‌ها و سازه‌ها معمولاً عمر بسیار طولانی‌تری نسبت به کاربرد اولیهٔ خود دارند. بازاستفادهٔ تطبیقی، این دوره‌های متروکی و بلااستفادگی را به فرصتی برای خلق ارزش تبدیل می‌کند؛ این رویکرد نه‌تنها انرژی نهفتهٔ ساختمان‌ها را حفظ می‌کند، بلکه حافظهٔ تاریخی و فرهنگی اجتماع را نیز زنده نگاه می‌دارد. با افزایش کمیابی زمین و تشدید الزامات مانایی در طراحی، بازاستفادهٔ تطبیقی به عنوان ابزاری استراتژیک برای دمیدن حیات دوباره به محدوده‌های قدیمی شناخته می‌شود. این فرایند ترکیبی از خلاقیت در طراحی، همفکری با اجتماع محلی و پشتیبانی سیاستی است تا ساختمان‌های متروک یا کم‌استفاده را به دارایی‌های ارزشمند شهری بدل کند. اهمیت بازاستفادهٔ تطبیقی تخریب بناها اغلب به اتلاف منابع، تخریب خاطرات جمعی و افزایش انتشار کربن منجر می‌شود. بازاستفادهٔ تطبیقی با بهره‌گیری از پوستهٔ سازه‌ای، اجزای معماری و جایگاه تاریخی ساختمان‌ها، این آثار منفی را کاهش می‌دهد. پروژه‌هایی همچون تبدیل نیروگاه سابق به گالری هنری یا انبارهای قدی...

هوش مصنوعی سبز: مسیر مسئولانه یادگیری ماشینی در طراحی و شهرسازی نویسنده: شهباز غفوری هوش مصنوعی (AI) در حال تغییر تمامی صنایع است و معماری، برنامه‌ریزی شهری و طراحی محیط نیز از این تحول بی‌نصیب نیستند. با این حال، در پس وعده‌های اتوماسیون و نوآوری مبتنی بر داده، هزینه‌های پنهانی نهفته است: محاسبات انرژی‌بر و منابع‌طلب. آموزش مدل‌های گسترده یادگیری ماشینی معمولاً به پردازش فوق‌العاده نیاز دارد، مصرف انرژی در سطح مگاوات‌ساعت و انتشار کربن قابل توجهی را به همراه دارد. در شرایطی که شهرها و دفاتر طراحی به دنبال توسعه مانا هستند، پارادوکس اثر محیطی هوش مصنوعی غیرقابل چشم‌پوشی است. «هوش مصنوعی سبز» پاسخ به همین چالش است، با هدف نه تنها توسعه الگوریتم‌های هوشمند، بلکه الگوریتم‌هایی که اثرات زیست‌محیطی خود را به حداقل برسانند. در حوزه محیط ساخته‌شده، جایی که پایداری یک اولویت محوری است، هوش مصنوعی سبز مسیر روشنی برای هماهنگ کردن پیشرفت‌های یادگیری ماشینی با اهداف اقلیمی ارائه می‌دهد. پیامدهای محیطی هوش مصنوعی آموزش یک مدل پیشرفته یادگیری ماشینی می‌تواند به اندازه ...

دوقلوهای دیجیتال برای شهرها: از میراث تا تاب‌آوری نویسنده: شهباز غفوری دوقلوهای دیجیتال، به عنوان نسخه‌های مجازی و به‌روز از شهرها، ابزارهایی قدرتمند در مدیریت و طراحی شهری محسوب می‌شوند. این مدل‌ها با استفاده از داده‌های حاصل از حسگرهای اینترنت اشیا، تصاویر ماهواره‌ای، نقشه‌های GIS و تحلیل‌های بلادرنگ ساخته شده‌اند و بر خلاف مدل‌های ایستا، مدام به‌روزرسانی می‌شوند. این فناوری به شهرها کمک می‌کند تا تحولات زیرساختی، تغییرات محیطی، جریان‌های حمل‌ونقل و روندهای اجتماعی را در قالبی یکپارچه مشاهده و تحلیل کنند. دوقلوهای دیجیتال نه‌تنها ابزاری برای پیش‌بینی بحران‌ها و برنامه‌ریزی آینده هستند، بلکه پلی میان میراث تاریخی و تاب‌آوری شهری ایجاد می‌کنند و مسیر حرکت به سوی شهرهای هوشمند و انعطاف‌پذیر را هموار می‌سازند. تحول مدل‌سازی شهری از نقشه‌های ایستا به مدل‌های زنده، گامی مهم در بهبود تصمیم‌گیری شهری بوده است. در گذشته داده‌های شهری به سرعت قدیمی می‌شدند، اما دوقلوهای دیجیتال با اتصال مستقیم به زیرساخت‌های واقعی، امکان شبیه‌سازی سناریوهای آینده مانند رشد جمعیت، رخداده...

سلامت در طراحی داخلی: نورپردازی شبانه‌روزی و کیفیت هوای داخلی به عنوان محرک‌های طراحی نویسنده: شهباز غفوری طراحی داخلی امروز از تمرکز صرف بر زیبایی و عملکرد فاصله گرفته و به عرصه‌ای تبدیل شده که سلامت جسمی و ذهنی کاربران را در اولویت قرار می‌دهد. دو مؤلفه کلیدی در این تغییر نگرش، نورپردازی شبانه‌روزی (Circadian Lighting) و کیفیت هوای داخلی (IAQ) هستند. این دو عامل دیگر انتخابی یا لوکس محسوب نمی‌شوند، بلکه ضرورت‌های اساسی برای ارتقای کیفیت زندگی محسوب می‌شوند؛ به‌ویژه در جهانی که افراد مدت زمان بیشتری را در فضاهای بسته سپری می‌کنند. نورپردازی شبانه‌روزی: هم‌سویی طراحی با ریتم زیستی نورپردازی شبانه‌روزی تلاش می‌کند تغییرات نور طبیعی در طول روز را شبیه‌سازی کند تا ساعت زیستی بدن تنظیم شود. نور صبحگاهی با طیف سرد و شدت بالا موجب افزایش هوشیاری، تمرکز و بهبود خلق می‌شود؛ در حالی که نور گرم و ملایم شبانه به ترشح ملاتونین و خواب عمیق کمک می‌کند. استفاده از سیستم‌های LED قابل تنظیم، حسگرهای نور روز و پنجره‌های هوشمند در طراحی داخلی باعث ایجاد هم‌خوانی بین محیط ساخته‌ش...

راهکارهای مبتنی بر طبیعت در مقیاس محله: تاب‌آوری و همسازی با اکوسیستم نویسنده: شهباز غفوری در عصر بحران‌های اقلیمی و فشار روزافزون بر زیرساخت‌های شهری، نگاه به طبیعت نه‌تنها به‌عنوان یک منبع الهام، بلکه به‌عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از طراحی شهری اهمیت یافته است. راهکارهای مبتنی بر طبیعت (Nature-Based Solutions - NBS) رویکردی نوآورانه برای ادغام فرایندهای طبیعی در زیرساخت‌های شهری ارائه می‌کنند؛ رویکردی که به‌جای اتکا به سامانه‌های سخت‌افزاری و خاکستری، از قابلیت‌های خودترمیمی اکوسیستم‌ها برای کاهش خطرات، ارتقای کیفیت زندگی، و ایجاد شهری تاب‌آور بهره می‌گیرد. مقیاس محله به‌عنوان یک مقیاس راهبردی برای پیاده‌سازی NBS انتخاب شده است، زیرا این سطح، نقطهٔ اتصال میان زندگی روزمرهٔ شهروندان، ساختار کالبدی شهر، و سیستم‌های طبیعی محسوب می‌شود. مداخله در این مقیاس، ضمن اینکه تأثیر مستقیم بر کیفیت زیست محلی دارد، فشار را از دوش شبکه‌های زیرساختی کلان نیز برمی‌دارد. این رویکرد با تاکید بر فضای عمومی، عدالت زیست‌محیطی، و طراحی همساز با اقلیم، آینده‌ای برای شهرها ترسیم ...

پوسته‌های اقلیمی تطبیقی: طراحی زنده با الگوریتم‌های مولد و هوش مصنوعی نویسنده: شهباز غفوری در معماری معاصر، مفهوم پوستهٔ ساختمان از یک لایهٔ صرفاً محافظ به یک سیستم پیچیده و فعال ارتقا یافته است. پوسته‌های اقلیمی تطبیقی نه‌تنها به تغییرات شرایط محیطی واکنش نشان می‌دهند، بلکه خود به بخشی از فرایند تنظیم دما، تهویه، نورگیری و کیفیت زیست‌پذیری درون ساختمان تبدیل شده‌اند. این رویکرد بر ترکیب دانش اقلیم‌شناسی، فناوری مواد، طراحی الگوریتمی و مدل‌سازی هوش مصنوعی استوار است و ساختمان را به ارگانیسمی هوشمند و پاسخ‌گو در بستر شهری بدل می‌کند. ایدهٔ پوستهٔ تطبیقی پاسخی مستقیم به بحران انرژی، تغییرات اقلیمی و نیاز روزافزون به بهره‌وری بالاتر در مصرف منابع است. در این الگو، ساختمان‌ها به‌جای اتکا به سیستم‌های مکانیکی پرمصرف، با بهره‌گیری از داده‌های محیطی و الگوریتم‌های پیش‌بینی‌کننده، رفتار خود را به‌صورت پویا تغییر می‌دهند. این تحول نه‌فقط بر عملکرد زیست‌محیطی اثرگذار است، بلکه زبان معماری را نیز دگرگون کرده و پوسته را به بستری برای خلاقیت زیبایی‌شناختی بدل ساخته است. ...

مصالح زنده: میسلیوم، جلبک و کامپوزیت‌های باکتریایی نویسنده: شهباز غفوری مفهوم مصالح زنده مرز میان زیست‌شناسی و ساخت‌وساز را دگرگون کرده است. برخلاف مصالح سنتی که ماهیتی بی‌جان و ایستا دارند، مصالح زنده قادر به رشد، سازگاری و حتی خودترمیمی هستند. این مصالح با بهره‌گیری از میکروارگانیسم‌ها، سلول‌های گیاهی و سایر عوامل زیستی، سامانه‌هایی پاسخگو و احیاگر برای محیط ساخته‌شده ایجاد می‌کنند. میسلیوم، جلبک و کامپوزیت‌های باکتریایی به‌عنوان نامزدهای پیشرو در آینده طراحی زیست‌یکپارچه در حال ظهورند و تولید کم‌کربن، چرخه‌های حیات بسته و ویژگی‌های زیبایی‌شناسانه نوینی را ارائه می‌دهند که مرز میان طبیعت و معماری را محو می‌سازد. میسلیوم: شبکه‌های قارچی به‌عنوان عناصر سازه‌ای میسلیوم، شبکه ریشه‌ای قارچ‌ها، به‌عنوان ماده‌ای سبک و زیست‌تخریب‌پذیر برای ساخت‌وساز مورد توجه قرار گرفته است. زمانی که بر روی ضایعات کشاورزی پرورش یابد، به پانل‌هایی متراکم و اسفنج‌مانند تبدیل می‌شود که ذاتاً مقاوم در برابر آتش و عایق حرارتی هستند. امروزه کامپوزیت‌های میسلیومی در بسته‌بندی و سازه‌های مو...

فراتر از کربن صفر: اصول معماری احیاگر نویسنده: شهباز غفوری مفهوم ساختمان‌های کربن صفر؛ یعنی سازه‌هایی که به‌اندازه انرژی مصرفی خود تولید می‌کنند، گامی مهم در مسیر معماری مانا محسوب می‌شود. با این حال، در مواجهه با چالش‌های پیچیده اقلیمی، صنعت معماری به سمت چشم‌اندازی بلندپروازانه‌تر حرکت کرده است: معماری احیاگر. طراحی احیاگر تنها به کاهش آسیب قانع نیست؛ هدف آن بازسازی و غنی‌سازی اکوسیستم‌ها، ارتقای کیفیت زندگی انسان و تقویت پیوندهای اجتماعی است. در این دیدگاه، ساختمان‌ها نه موجودیت‌های منفعل، بلکه بازیگرانی فعال در بهبود محیط زیست تلقی می‌شوند و نگرشی جامع به پایداری ارائه می‌کنند که فراتر از معیارهای انرژی است و شامل تنوع زیستی، چرخه‌های آب، مصالح و رفاه اجتماعی نیز می‌شود. اگر پایداری به کاهش آسیب تمرکز دارد، احیاگری به مشارکت مثبت می‌اندیشد. معماری احیاگر ساختمان‌ها را به عنوان عاملان اکولوژیک و اجتماعی در نظر می‌گیرد؛ سازه‌هایی که می‌توانند کربن جذب کنند، خاک را بازسازی کنند، آب را تصفیه کنند و سلامت ذهنی و جسمی کاربران را ارتقا دهند. این تغییر پارادایم نشان‌دهنده درکی ...

معماری پارامتریک مبتنی بر هوش مصنوعی: بازتعریف آینده طراحی نویسنده: شهباز غفوری هوش مصنوعی (AI) در دهه‌های اخیر صنایع متعددی را دگرگون کرده و معماری نیز از این تحول مستثنی نیست. در جهانی که با چالش‌هایی همچون تغییرات اقلیمی، کمبود منابع و رشد سریع شهرنشینی مواجه است، هوش مصنوعی به معماران این امکان را می‌دهد که از شیوه‌های سنتی طراحی به سمت سیستم‌های تولیدی و پارامتریک حرکت کنند؛ سیستم‌هایی که قادر هستند هزاران سناریو و تکرار طراحی را شبیه‌سازی و بهینه‌سازی کنند. این تغییر پارادایم تنها به منظور افزایش کارایی نیست؛ بلکه هدف خلق معماری‌ است که به صورت عمیق با نیازهای محیطی، اجتماعی و اقتصادی هم‌راستا باشد. معماری پارامتریک مبتنی بر هوش مصنوعی نقطه تلاقی داده، خلاقیت و قدرت محاسباتی است و تعریف مرزهای ممکن در طراحی را بازنویسی می‌کند. رشد حضور هوش مصنوعی در معماری نشان می‌دهد که این فناوری فراتر از واژه‌های تبلیغاتی و نمونه‌های اولیه، به ابزارهای عملی تبدیل شده است که در تمام مراحل طراحی کاربرد دارند. شکل‌های ابتدایی طراحی رایانه‌ای (CAD) عمدتاً به عنوان ابزار کمکی در ترسیم ب...

شفافیت تامین مصالح و منبع‌یابی اخلاقی در معماری معاصر نویسنده: شهباز غفوری معماری معاصر تنها به فرم و عملکرد محدود نمی‌شود؛ بلکه ابعاد اخلاقی، اجتماعی و زیست‌محیطی آن نیز اهمیت روزافزون پیدا کرده است. یکی از رویکردهای کلیدی که در سال‌های اخیر توجه بسیاری از معماران، شهرسازان و حتی کاربران نهایی را به خود جلب کرده، مفهوم شفافیت تامین مصالح و منبع‌یابی اخلاقی است. این دو مفهوم، پاسخی هستند به پرسش‌های اساسی در مورد منشاء مصالح ساختمانی، فرآیندهای تولید، تأثیر آن‌ها بر محیط زیست و حقوق انسانی در زنجیره تأمین. معماری امروز نمی‌تواند نسبت به این پرسش‌ها بی‌تفاوت باشد، چراکه آینده مانا و مسئولانه در گروی شفافیت و اخلاق‌مداری است. شفافیت تامین مصالح به معنای ارائه اطلاعات دقیق و کامل درباره چرخه حیات مصالح ساختمانی است؛ از استخراج و تولید تا حمل‌ونقل، استفاده و بازیافت. این رویکرد مشابه برچسب‌های تغذیه‌ای روی محصولات غذایی عمل می‌کند که به مصرف‌کننده امکان می‌دهد تصمیمی آگاهانه بگیرد. در معماری، این شفافیت شامل جزئیاتی مانند میزان انرژی مصرفی در تولید، انتشار گازهای گلخ...

خانه‌های کوچک و زندگی فشرده: بازتعریف مقیاس انسانی نویسنده: شهباز غفوری در دهه‌های اخیر، مفهوم «خانه‌های کوچک» یا همان Tiny Houses به یکی از جنبش‌های نوظهور در معماری و سبک زندگی تبدیل شده است. این رویکرد، که در واکنش به بحران‌های اقتصادی، زیست‌محیطی و اجتماعی شکل گرفته، تلاش می‌کند تا کیفیت زندگی انسان‌ها را نه از طریق بزرگ‌تر شدن فضاها، بلکه از طریق بازاندیشی در نیازهای واقعی، بهینه‌سازی منابع و تمرکز بر مقیاس انسانی ارتقا دهد. زندگی فشرده در خانه‌های کوچک، فرصتی برای بازتعریف رابطه انسان با فضا، اجتماع و محیط زیست فراهم می‌آورد. جنبش خانه‌های کوچک در آمریکای شمالی آغاز شد؛ جایی که پس از بحران مالی ۲۰۰۸، بسیاری از افراد توانایی خرید یا نگهداری خانه‌های بزرگ را از دست دادند. این جنبش به سرعت در اروپا، آسیا و سایر نقاط جهان گسترش یافت، زیرا نه تنها پاسخی به مسائل اقتصادی بود، بلکه هم‌راستا با دغدغه‌های زیست‌محیطی و اجتماعی نیز قرار گرفت. خانه‌های کوچک به‌عنوان یک راهکار، استفاده هوشمندانه از زمین، کاهش مصرف انرژی و بازتعریف مفهوم «خانه» را پیش روی جوامع گذاشتند....

ادغام طراحی مینیمالیستی در شهرهای هوشمند نویسنده: شهباز غفوری در قرن بیست‌ویکم، دو جریان مهم در طراحی شهری و معماری به‌طور همزمان در حال رشد هستند: «مینیمالیسم» به‌عنوان یک رویکرد زیبایی‌شناختی و کارکردی، و «شهرهای هوشمند» به‌عنوان مدل جدید مدیریت و توسعه شهری مبتنی بر داده و فناوری. در نگاه نخست، این دو مسیر متفاوت به نظر می‌رسند؛ یکی ریشه در سادگی، حذف اضافات و کاهش پیچیدگی دارد، و دیگری متکی بر انباشت داده‌ها، شبکه‌های دیجیتال و فناوری‌های پیشرفته است. اما واقعیت این است که آینده شهرها در هم‌نشینی این دو مفهوم رقم خواهد خورد: جایی که مینیمالیسم به‌عنوان فلسفه طراحی و شهر هوشمند به‌عنوان بستر عملکرد، در کنار هم قرار می‌گیرند تا فضایی کارآمد، آرام و انسانی پدید آورند. مینیمالیسم صرفاً یک سبک بصری نیست، بلکه رویکردی فلسفی در طراحی است که بر حذف عناصر غیرضروری، شفافیت عملکرد و ایجاد فضاهایی آرام و بی‌نقص تأکید دارد. در معماری، این رویکرد به معنای ساده‌سازی فرم‌ها، استفاده از مصالح طبیعی و خالص، نورپردازی هوشمند و طراحی مبتنی بر عملکرد است. مینیمالیسم در شهر می‌توا...

زیرساخت‌های تاب‌آور برای آینده اقلیمی نویسنده: شهباز غفوری جهان معاصر بیش از هر زمان دیگری با چالش‌های ناشی از تغییرات اقلیمی روبه‌رو است. سیلاب‌های ویرانگر، خشکسالی‌های مکرر، امواج گرمای کشنده و طوفان‌های غیرقابل پیش‌بینی، ساختارهای اجتماعی و اقتصادی جوامع را تهدید می‌کنند. در این میان، زیرساخت‌ها به عنوان ستون فقرات تمدن شهری، بیشترین آسیب را متحمل می‌شوند و در عین حال بیشترین ظرفیت برای مقابله با این بحران‌ها را نیز در اختیار دارند. زیرساخت‌های مقاوم برای آینده اقلیمی مانا رویکردی استراتژیک است که هدف آن تطبیق و بازآفرینی سیستم‌های کالبدی و عملکردی شهرها با شرایط متغیر و پیش‌بینی‌ناپذیر اقلیم جهانی است. تاب‌آوری در معماری و شهرسازی تنها به معنای مقاومت فیزیکی در برابر مخاطرات نیست، بلکه شامل توانایی سازگاری، بازسازی سریع و تداوم عملکرد حیاتی در شرایط بحران نیز می‌شود. یک زیرساخت مقاوم، سیستمی است که نه تنها ضربه را تحمل می‌کند بلکه پس از آن به سرعت بازمی‌گردد و حتی از بحران برای ارتقا و بازطراحی بهره می‌گیرد. این مفهوم به نوعی همان «یادگیری سیستم‌ها» از طبیعت ...

بازآفرینی سازه‌ها با رویکرد عملکرد چرخه‌ای نویسنده: شهباز غفوری معماری معاصر در آستانه‌ یک تحول بنیادین قرار دارد؛ تحولی که از بازاندیشی در مفهوم «پایان عمر ساختمان» آغاز می‌شود. اگر تا چند دهه پیش، فرسودگی بنا یا تغییر کاربری شهری به معنای تخریب و ساخت مجدد تلقی می‌شد، امروز نگاه چرخه‌ای به منابع و فضا، امکان بازآفرینی و تداوم حیات سازه‌ها را فراهم کرده است. «عملکرد چرخه‌ای» به معنای ورود اصول اقتصاد چرخه‌ای به بستر معماری و شهرسازی است؛ جایی که مصالح، انرژی و حتی فضا، نه پایان می‌پذیرند و نه به زباله بدل می‌شوند، بلکه به‌طور مداوم در چرخه‌ای از استفاده، بازطراحی و بازآفرینی قرار می‌گیرند. این رویکرد ریشه در پرسشی ساده اما عمیق دارد: آیا می‌توان ساختمان‌ها را همچون موجودات زنده تصور کرد که به جای مرگ، فرآیند باززایی را تجربه می‌کنند؟ پاسخ به این پرسش، معماران و طراحان را به سمت مدل‌هایی هدایت کرده که در آن‌ها بناها انعطاف‌پذیر، انطباق‌پذیر و دائماً در حال تغییر هستند. بازآفرینی سازه‌ها بر مبنای عملکرد چرخه‌ای، نه تنها پاسخی به بحران زیست‌محیطی و مصرف بی‌رویه ...

پوسته‌های پاسخگو به اقلیم با کمک هوش مصنوعی و طراحی مولد نویسنده: شهباز غفوری در دهه‌های اخیر، مفهوم «پوسته ساختمانی» از یک لایه صرفاً محافظتی به یک سیستم پیچیده و هوشمند ارتقا یافته است. پوسته‌های معماری دیگر تنها نقش جداسازی فضای داخلی از محیط بیرونی را ندارند، بلکه به‌عنوان واسطه‌ای فعال میان انسان و اقلیم عمل می‌کنند. ظهور فناوری‌های نوین مانند هوش مصنوعی (AI) و طراحی مولد (Generative Design) این امکان را فراهم کرده است که پوسته‌ها نه تنها با شرایط محیطی سازگار شوند، بلکه به‌طور پیش‌بینی‌کننده و بهینه عمل کنند. این ترکیب می‌تواند آینده معماری اقلیمی را بازتعریف کند. در معماری سنتی، پوسته‌ها اغلب ثابت و غیرقابل تغییر بودند. عملکرد آن‌ها به عایق بودن، کنترل نور یا تهویه طبیعی محدود می‌شد. اما پوسته‌های پاسخگو (Climate-Adaptive Building Skins) با استفاده از سنسورها، الگوریتم‌های هوشمند و مکانیزم‌های متحرک قادرند به تغییرات دما، رطوبت، شدت تابش خورشید و حتی کیفیت هوا واکنش نشان دهند. این واکنش‌ها می‌توانند شامل باز و بسته شدن پنل‌ها، تغییر شفافیت شیشه‌ها، یا ح...

معماری چاپ سه‌بعدی: انقلاب در شکل و ساخت نویسنده: شهباز غفوری چاپ سه‌بعدی در سال‌های اخیر به یکی از تحول‌آفرین‌ترین فناوری‌ها در حوزه‌های مختلف تبدیل شده است. از صنعت پزشکی گرفته تا خودروسازی، این فناوری مرزهای جدیدی را در طراحی و تولید گشوده است. در معماری نیز چاپ سه‌بعدی به‌عنوان ابزاری نوظهور مطرح شده که می‌تواند شیوه طراحی، ساخت و حتی درک ما از فضا و ماده را دگرگون سازد. «معماری چاپ سه‌بعدی» نه تنها به‌عنوان یک ابزار ساخت، بلکه به‌مثابه یک انقلاب در فرآیندهای طراحی و تولید فضا قابل تحلیل است. در شیوه‌های سنتی ساخت، محدودیت‌های ناشی از مصالح، نیروی انسانی و زمان همواره مرزهای طراحی را مشخص می‌کردند. اما چاپ سه‌بعدی این امکان را فراهم می‌کند که شکل‌هایی پیچیده، منحنی‌ها و سازه‌هایی ارگانیک با کمترین هزینه اضافی تولید شوند. ماشین‌های چاپ سه‌بعدی مصالح ساختمانی همچون بتن، خاک، پلیمرهای زیست‌پایه یا حتی مواد بازیافتی را به صورت لایه‌لایه روی هم قرار می‌دهند تا یک سازه کامل ساخته شود. این فرآیند نه تنها سرعت ساخت را افزایش می‌دهد بلکه میزان اتلاف مواد را به حداق...

شبیه‌سازی دیجیتال دوگانه برای حفظ و مدیریت میراث شهری نویسنده: شهباز غفوری میراث شهری بخش جدایی‌ناپذیر سرمایه فرهنگی و تاریخی اجتماع است. بناها، شهرها و محدوده‌های تاریخی حامل ریشه‌ها، حافظه جمعی و نشانه‌های تمدنی‌ هستند؛ که نقش مهمی در شکل‌گیری توسعه و تداوم فرهنگ ایفا می‌کنند. اما این بناها همواره در معرض تهدیدهایی چون فرسودگی، بلایای طبیعی، تغییرات اقلیمی و توسعه شهری قرار دارند. در چنین شرایطی، ابزارهای نوین دیجیتال فرصت‌های بی‌سابقه‌ای برای مستندسازی، حفاظت و مدیریت هوشمند این میراث فراهم می‌کنند. یکی از نوآورانه‌ترین این ابزارها، شبیه‌سازی دیجیتال دوگانه یا همان Digital Twin است. دیجیتال توین یا دوقولوی دیجیتال مفهومی است که در ابتدا در صنایع مهندسی و تولیدی توسعه یافت؛ به‌عنوان یک مدل مجازی پویا که نسخه‌ای دیجیتال از یک شیء یا سامانه فیزیکی ایجاد می‌کند. این مدل دیجیتال نه‌تنها تصویر ثابتی از وضعیت فعلی ارائه می‌دهد، بلکه به‌صورت پیوسته داده‌های واقعی را از طریق حسگرها و فناوری‌های اسکن به‌روزرسانی می‌کند. به این ترتیب، نسخه دیجیتال می‌تواند وضعیت...

بازفعال‌سازی ساختمان‌ها با هوش مصنوعی: فرصت‌های نوین نویسنده: شهباز غفوری بازفعال‌سازی ساختمان‌ها به‌عنوان یک استراتژی کلیدی در معماری معاصر، جایگاهی مهم در مواجهه با چالش‌های زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی یافته است. بسیاری از شهرهای امروز با انبوهی از ساختمان‌های متروکه، ناکارآمد یا نیمه‌فعال مواجه‌اند که به‌جای تخریب و جایگزینی، می‌توانند با رویکردی هوشمند و فناورانه، بار دیگر به بخشی از زیست‌بوم شهری تبدیل شوند. در این مسیر، هوش مصنوعی ابزار قدرتمندی است که با تحلیل داده‌ها، شبیه‌سازی سناریوها و پیش‌بینی عملکرد، امکان بازفعال‌سازی دقیق، کارآمد و پایدار ساختمان‌ها را فراهم می‌سازد. یکی از مهم‌ترین چالش‌ها در بازفعال‌سازی، شناخت ظرفیت‌ها و محدودیت‌های ساختمان موجود است. بررسی سازه، مصالح، سیستم‌های تأسیساتی و حتی رفتار کاربران نیازمند حجم گسترده‌ای از داده‌هاست. هوش مصنوعی می‌تواند این داده‌ها را از طریق اسکن‌های سه‌بعدی، سنسورها و مدل‌های اطلاعات ساختمان ( BIM ) پردازش کند و تصویری دقیق از وضعیت کنونی ارائه دهد. سپس الگوریتم‌ها با تحلیل الگوها، بهترین ر...

هوش مصنوعی سبز برای اقتصادهای چرخه‌ای در معماری نویسنده: شهباز غفوری هوش مصنوعی سبز ( Green AI ) در معماری، نقش کلیدی در تحقق اقتصادهای چرخه‌ای ایفا می‌کند. این رویکرد فراتر از بهره‌وری انرژی و کاهش ضایعات است و به طراحی، تولید و مدیریت ساختمان‌ها به صورت سیستمیک و چرخه‌ای می‌پردازد. هدف آن، کاهش اثرات زیست‌محیطی، افزایش بازده منابع و ایجاد سازه‌هایی است که در طول عمر خود، بازیافت، بازاستفاده و بهره‌وری بهینه از مصالح و انرژی را تضمین کنند. ترکیب هوش مصنوعی با داده‌های محیطی و اطلاعات ساختمان، امکان تصمیم‌گیری هوشمندانه در هر مرحله از چرخه عمر ساختمان را فراهم می‌کند. در اقتصاد چرخه‌ای، مصالح و انرژی نه به صورت یکبار مصرف، بلکه به عنوان منابع قابل بازگشت و استفاده مجدد دیده می‌شوند. AI سبز با تحلیل داده‌ها، امکان پیش‌بینی عملکرد مواد، طول عمر مصالح و قابلیت بازیافت آن‌ها را فراهم می‌کند. این فناوری می‌تواند بهترین مسیرهای بازیافت و بازاستفاده را پیشنهاد دهد و ترکیب متریال را با توجه به اثرات زیست‌محیطی بهینه‌سازی کند. به این ترتیب، ضایعات ساختمانی کاهش یافته و...